Niemowlę

Rumianek dla niemowlaka – jak podawać i czy jest bezpieczny?

Napisał(a) 4 min czytania
Parująca filiżanka herbaty rumiankowej na drewnianym stole w otoczeniu suszonych kwiatów, tworząca przytulny nastrój.

Rumianek nie powinien być rutynowym napojem dla niemowlęcia. W pierwszych 6 miesiącach życia dziecko powinno otrzymywać wyłącznie mleko matki albo mleko modyfikowane, chyba że lekarz zaleci inaczej. Podanie rumianku doustnie lub zastosowanie go na skórę najlepiej wcześniej omówić z pediatrą, ponieważ zioło może wywołać reakcję alergiczną.

Kiedy można podać rumianek niemowlęciu?

W pierwszym półroczu zdrowe niemowlę zwykle nie potrzebuje dodatkowych płynów. Herbatka może zmniejszyć ilość wypijanego mleka, a tym samym ograniczyć podaż energii i składników odżywczych. Dotyczy to także produktów reklamowanych jako herbatki dla noworodków.

Po rozpoczęciu rozszerzania diety rodzic może zapytać pediatrę o możliwość podania rumianku, ale nie ma uniwersalnej dawki odpowiedniej dla każdego dziecka. Decyzja zależy między innymi od wieku, sposobu karmienia, powodu zastosowania i stanu zdrowia niemowlęcia. Rumianek nie zastępuje mleka ani wody i nie powinien być podawany jako domowy lek na kolkę bez rozpoznania przyczyny dolegliwości.

Rumianek doustnie a zastosowanie na skórę

Rumianek pospolity, nazywany też lekarskim, zawiera substancje o działaniu między innymi przeciwzapalnym i rozkurczowym. Nie oznacza to jednak, że każdy napar będzie bezpieczny dla małego dziecka. Inne zasady dotyczą wypicia niewielkiej ilości naparu, a inne kąpieli lub okładu.

Najważniejsze przeciwwskazanie stanowi uczulenie na rumianek albo inne rośliny z rodziny astrowatych. Należą do niej między innymi ambrozja, bylica, arnika i nagietek. U osób uczulonych może wystąpić reakcja krzyżowa. Podawanie rumianku należy przerwać także wtedy, gdy dziecko ma wcześniej rozpoznaną alergię na rośliny z tej grupy. W materiałach dotyczących rumianku szacuje się, że alergia może dotyczyć około 2% osób, dlatego pierwszą reakcję dziecka trzeba uważnie obserwować.

Rumianek nie jest obojętną wodą smakową. U niemowlęcia zarówno zastosowanie doustne, jak i zewnętrzne powinno być poprzedzone konsultacją z pediatrą.

Zastosowanie Sposób przygotowania Ważne uwagi
Doustnie Napar przygotowany zgodnie z ulotką produktu lub zaleceniem lekarza, następnie przestudzony Bez cukru, bez samodzielnego ustalania dawki, nie zamiast mleka ani wody
Kąpiel Napar dodany do wody zgodnie z zaleceniem lekarza lub farmaceuty Nie stosować przy wysokiej gorączce, otwartych ranach ani znanej alergii na astrowate
Okład lub przemywanie Ostudzonego naparu używa się tylko na lekko podrażnioną skórę, jeśli lekarz dopuści takie zastosowanie Nie stosować na otwarte rany. Przy nasileniu zmian potrzebna jest ocena medyczna

Jak przygotować rumianek dla niemowlaka?

Do przygotowania naparu wybierz produkt leczniczy lub susz z pewnego źródła, najlepiej kupiony w aptece. Nie kieruj się wyłącznie hasłem „dla niemowląt” na opakowaniu. Sprawdź skład, wiek wskazany przez producenta i sposób użycia. Herbatki granulowane często zawierają cukier, dlatego nie są dobrym wyborem.

Bezpieczne przygotowanie naparu wymaga zachowania kilku kolejnych etapów:

  1. Wybierz surowiec – użyj rumianku o znanym składzie i postępuj zgodnie z ulotką albo zaleceniem lekarza.
  2. Zaparz napar – saszetkę lub odmierzoną ilość suszu zalej wrzątkiem i parz przez czas podany na opakowaniu. Susz sypki przecedź przed podaniem.
  3. Ostudź płyn – napar powinien mieć temperaturę bezpieczną dla dziecka, a przed podaniem trzeba sprawdzić, czy nie jest gorący.
  4. Podaj zgodnie z zaleceniem – ilość i częstotliwość ustala lekarz, ponieważ nie istnieje jedna dawka dla wszystkich niemowląt.

Jeżeli pediatra dopuści podanie doustne, napar można podać łyżeczką albo z otwartego kubka, zależnie od wieku i umiejętności dziecka. Lepiej nie przyzwyczajać niemowlęcia do podawania innych płynów przez butelkę ze smoczkiem. Napar powinien pozostać niesłodzony – cukier nie łagodzi działania rumianku, a zwiększa ryzyko próchnicy i może utrwalać preferencję słodkiego smaku.

Nie przygotowuj mocniejszego naparu w nadziei na szybszy efekt i nie przechowuj go długo w temperaturze pokojowej. Przy kąpieli lub okładzie płyn również musi być ostudzony. Nie przykładaj gorącego kompresu do skóry dziecka.

Jak rozpoznać niepożądaną reakcję?

Po pierwszym zastosowaniu obserwuj skórę i ogólne zachowanie dziecka. Objawy, które wymagają przerwania podawania lub stosowania na skórę, to:

  • nowa wysypka, pokrzywka albo wyraźne zaczerwienienie,
  • nasilone swędzenie lub obrzęk skóry, warg albo powiek,
  • wymioty, biegunka lub wyraźne pogorszenie samopoczucia po wypiciu naparu,
  • kaszel, świszczący oddech, trudności w oddychaniu albo szybko narastający obrzęk.

Przy łagodnych zmianach przerwij stosowanie i skontaktuj się z pediatrą. Trudności w oddychaniu, obrzęk języka lub twarzy i gwałtownie pogarszający się stan dziecka wymagają pilnej pomocy medycznej.

Jeśli rumianek miał być podany z powodu kolki, bólu brzucha, gorączki lub zmian skórnych, brak poprawy także jest wskazaniem do konsultacji. Najbezpieczniejsza zasada brzmi: przed 6. miesiącem nie podawaj go samodzielnie, a później stosuj wyłącznie po uzgodnieniu z pediatrą i bez zastępowania mleka innym napojem.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.

Czytaj dalej w tym dziale