Posiew z pochwy w ciąży – jak wygląda badanie?

Posiew z pochwy w ciąży jest szybkim, bezpiecznym i zwykle bezbolesnym badaniem. Polega na pobraniu materiału sterylną wymazówką, a sama czynność trwa kilkanaście sekund. W przypadku badania GBS nie stosuje się wziernika.

Jak przygotować się do badania?

Przygotowanie zależy od rodzaju pobieranego materiału, ale jego cel jest zawsze taki sam: ograniczyć ryzyko zafałszowania wyniku. Przed wizytą poinformuj lekarza lub położną o niedawnej antybiotykoterapii, stosowanych lekach dopochwowych i objawach infekcji.

Najważniejsze zalecenia przedstawia tabela:

Materiału nie pobiera się zwykle podczas krwawienia. Jeżeli niedawno przyjmowałaś antybiotyk, zapytaj placówkę, po jakim czasie można wykonać badanie, ponieważ leczenie może przejściowo zmniejszyć liczbę bakterii i wpłynąć na wynik. Nie odstawiaj samodzielnie leków przepisanych w ciąży.

Jak wygląda pobranie wymazu?

Badanie odbywa się w gabinecie ginekologicznym. Personel wyjaśnia procedurę, a następnie pobiera materiał w pozycji na fotelu ginekologicznym. Kolejne etapy wyglądają następująco:

1. Usiądziesz lub położysz się na fotelu ginekologicznym, podobnie jak podczas zwykłego badania.
2. Po przyjęciu pozycji ginekologicznej lekarz albo położna przygotuje sterylną wymazówkę, czyli cienki patyczek zakończony miękkim wacikiem.
3. Wymazówka dotknie ścian pochwy lub jej przedsionka, aby zebrać niewielką ilość wydzieliny.
4. Przy badaniu GBS materiał pobiera się także z okolicy odbytu, ponieważ paciorkowiec może bytować w końcowym odcinku przewodu pokarmowego i przenosić się do dróg rodnych.
5. Wymazówka trafia do probówki z podłożem transportowym, a próbka jest opisywana i przekazywana do laboratorium.

W przypadku GBS wziernik nie jest potrzebny. Pobranie jest powierzchowne, dlatego większość pacjentek odczuwa jedynie krótki dotyk lub lekki nacisk. Badanie nie powinno boleć, choć przy nasilonym stanie zapalnym może pojawić się przejściowy dyskomfort.

Wymaz na czystość a posiew GBS – czym się różnią?

Określenie „posiew z pochwy” bywa używane dla różnych badań. Wymaz na czystość, nazywany także oceną biocenozy pochwy, służy sprawdzeniu, czy występują cechy infekcji i jak wygląda równowaga flory bakteryjnej. Może pomóc w diagnostyce zakażeń bakteryjnych, grzybiczych lub wywołanych przez inne drobnoustroje.

Badanie GBS ma węższy cel. Wykrywa nosicielstwo paciorkowca grupy B, czyli Streptococcus agalactiae. Bakteria może występować bez żadnych objawów, dlatego badanie wykonuje się profilaktycznie u ciężarnych, najczęściej między 35. a 37. tygodniem ciąży. W niektórych materiałach lub placówkach spotyka się zakres 33–37 tygodni, dlatego należy kierować się terminem wyznaczonym przez prowadzącego lekarza.

Wskazania do wymazu diagnostycznego mogą obejmować między innymi:

• świąd lub pieczenie pochwy i sromu,
• upławy o zmienionym kolorze, zapachu lub konsystencji,
• nawracające infekcje albo brak poprawy po wcześniejszym leczeniu,
• ból lub pieczenie podczas oddawania moczu.

Co oznacza dodatni wynik GBS?

Dodatni wynik oznacza nosicielstwo paciorkowca w pobranym materiale. Nie jest równoznaczny z chorobą ani z koniecznością leczenia przez całą ciążę. Najważniejszą informacją dla zespołu prowadzącego poród jest wtedy potrzeba zastosowania antybiotyku w trakcie porodu, aby ograniczyć ryzyko przeniesienia bakterii na noworodka.

Dodatni wynik GBS to informacja potrzebna do zaplanowania profilaktyki okołoporodowej, a nie powód do paniki.

Ujemny wynik oznacza, że w pobranej próbce nie wykryto paciorkowca. Wynik należy zachować w dokumentacji ciąży i mieć przy sobie przy przyjęciu do porodu. Jeżeli występują objawy infekcji, sam wynik GBS nie zastępuje diagnostyki w kierunku innych drobnoustrojów.

Badanie jest krótkie i nieinwazyjne, a właściwe przygotowanie pomaga uzyskać wiarygodny rezultat. Dzięki pobraniu wymazu z pochwy, a przy badaniu GBS także z okolicy odbytu, personel może zaplanować postępowanie, które zwiększa bezpieczeństwo dziecka podczas porodu.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub położną. W ciąży wszelkie objawy infekcji, krwawienie lub niepokojący ból należy zgłosić osobie prowadzącej ciążę.