Ciąża i poród

Niedobór żelaza w ciąży – co jeść, aby uzupełnić braki?

Napisał(a) 5 min czytania
Produkty bogate w żelazo: szpinak, soczewica, pestki dyni i granat na drewnianym stole.

Przy niedoborze żelaza w ciąży wybieraj produkty zawierające żelazo hemowe i niehemowe, łącz je ze źródłem witaminy C, a kawę i herbatę pij poza posiłkami. Zapotrzebowanie w ciąży wynosi około 27 mg żelaza dziennie, czyli mniej więcej o połowę więcej niż przed ciążą. Sama dieta wspiera uzupełnianie niedoboru, ale zdiagnozowana anemia wymaga oceny lekarza i niekiedy leczenia preparatem żelaza.

Dlaczego żelazo jest tak ważne w ciąży?

Żelazo wchodzi w skład hemoglobiny, która transportuje tlen do tkanek. W ciąży rośnie objętość krwi, rozwijają się łożysko i płód, dlatego organizm potrzebuje więcej tego składnika. Przyjęta norma spożycia dla ciężarnych to 27 mg na dobę, podczas gdy dla kobiet w wieku rozrodczym przed ciążą wynosi ona 18 mg.

Dieta jest podstawą dostarczania żelaza, jednak nie zawsze wystarcza do wyrównania niedokrwistości. O tym, czy potrzebna jest suplementacja, decydują wyniki badań i lekarz prowadzący, a nie samopoczucie ani pojedynczy objaw.

Jakie objawy może dawać niedobór żelaza?

Objawy niedoboru są niespecyficzne i mogą przypominać typowe dolegliwości ciążowe. Zwróć uwagę zwłaszcza na ich nasilenie lub pojawienie się kilku jednocześnie:

  • utrzymujące się zmęczenie, osłabienie i spadek wydolności,
  • bladość skóry lub błon śluzowych,
  • kołatanie serca albo duszność przy niewielkim wysiłku,
  • łamliwość paznokci, nadmierne wypadanie włosów lub zajady.

Może pojawić się także ból głowy, pogorszenie koncentracji, zawroty głowy lub apetyt na niejadalne produkty, na przykład lód. Takie symptomy nie potwierdzają jednak niedoboru. Wymagają omówienia z lekarzem i odniesienia do morfologii, hemoglobiny oraz, zależnie od sytuacji, ferrytyny.

Co jeść przy niedoborze żelaza w ciąży?

Żelazo hemowe pochodzi głównie z mięsa i ryb. Organizm zwykle przyswaja je łatwiej niż żelazo niehemowe obecne w produktach roślinnych. To nie oznacza, że dieta roślinna nie może dostarczać żelaza, ale wymaga staranniejszego łączenia produktów i kontroli wyników badań.

Produkt Rodzaj żelaza Orientacyjna zawartość w 100 g
Polędwica wołowa Hemowe około 3,1 mg
Udziec cielęcy Hemowe około 2,4 mg
Jajka Hemowe i niehemowe około 2,2 mg
Łosoś, makrela, śledź lub tuńczyk Hemowe około 1 mg
Fasola biała, ugotowana Niehemowe około 6,9 mg
Kasza jaglana Niehemowe około 4,8 mg
Płatki owsiane Niehemowe około 3,9 mg
Szpinak Niehemowe około 2,8 mg

W jadłospisie mogą znaleźć się także soczewica, ciecierzyca, groch, tofu, pieczywo pełnoziarniste, kasza gryczana, pestki dyni, sezam, orzechy, natka pietruszki, brokuły i jarmuż. Mięso oraz ryby najlepiej przygotowywać przez gotowanie, duszenie lub pieczenie. W ciąży wybieraj ryby z bezpiecznych źródeł i przestrzegaj zaleceń dotyczących gatunków oraz częstotliwości ich spożywania.

Jak zwiększyć wchłanianie żelaza?

Najprostsza zasada polega na łączeniu źródła żelaza z produktem bogatym w witaminę C. Dotyczy to szczególnie żelaza niehemowego. Do posiłku możesz dodać paprykę, natkę pietruszki, brokuły, kiszonki, kiwi, truskawki, pomarańczę lub inny produkt będący źródłem tej witaminy.

Co wspiera wchłanianie? Co może je ograniczać? Jak zastosować tę zasadę?
Witamina C – papryka, cytrusy, kiwi, truskawki, kiszonki Kawa i herbata zawierające polifenole Dodaj warzywo lub owoc do posiłku, a napój wypij poza nim
Natka pietruszki, brokuły, jarmuż Duża ilość wapnia w tym samym czasie Nie łącz preparatu żelaza z nabiałem bez zaleceń lekarza
Namaczanie i płukanie strączków Fityniany obecne w strączkach, zbożach, orzechach i nasionach Namocz strączki, wylej wodę i ugotuj je w świeżej
Fermentowane produkty, takie jak kiszonki Niektóre składniki posiłku w bardzo dużej ilości, w tym nadmiar błonnika Zadbaj o różnorodność zamiast opierać każdy posiłek na jednym produkcie

Kawa i herbata nie muszą całkowicie zniknąć z jadłospisu, ale nie popijaj nimi obiadu ani posiłku zawierającego strączki, mięso lub preparat żelaza. Zachowaj odstęp zgodny z zaleceniem lekarza, a przy suplementacji zwykle planuj kawę i herbatę co najmniej 1–2 godziny poza przyjęciem preparatu.

Jak komponować posiłek bogaty w żelazo?

Prosty schemat pomaga przełożyć zasady na codzienne jedzenie:

  1. Wybierz źródło żelaza – może to być mięso, ryba, jajko, fasola, soczewica, tofu, kasza lub pełnoziarniste pieczywo.
  2. Dodaj produkt z witaminą C – na przykład surówkę z papryką, brokuły, natkę pietruszki, kiszonkę albo owoc.
  3. Przygotuj strączki i zboża – namocz strączki, wypłucz je przed gotowaniem, a kasze i ryż przepłucz.
  4. Rozdziel napoje i nabiał – nie popijaj posiłku kawą ani herbatą i nie łącz samodzielnie preparatu żelaza z produktami wapniowymi.

Przy diecie wegetariańskiej lub wegańskiej szczególnie ważne są regularne źródła strączków, tofu, pełnych ziaren, pestek i orzechów oraz produkty bogate w witaminę C. Taki sposób odżywiania powinien być omówiony z lekarzem lub dietetykiem, zwłaszcza gdy wyniki morfologii albo ferrytyny są nieprawidłowe.

Czy sama dieta wystarczy?

Przy niewielkim ryzyku niedoboru dobrze skomponowane posiłki pomagają dostarczać żelazo i ograniczać straty wynikające z niekorzystnych połączeń. Przy potwierdzonej niedokrwistości sama zmiana jadłospisu może jednak nie wystarczyć, ponieważ ilość żelaza możliwa do uzyskania z pożywienia jest ograniczona.

Nie rozpoczynaj suplementacji żelaza na własną rękę. Lekarz ocenia morfologię, hemoglobinę, ferrytynę i całą sytuację kliniczną, a następnie dobiera preparat oraz dawkę. Zbyt duża ilość żelaza również może szkodzić, a suplementy często powodują zaparcia, bóle brzucha, nudności lub ciemne zabarwienie stolca. Nie zmieniaj dawki ani sposobu przyjmowania bez konsultacji.

Jeśli mimo zmian w diecie utrzymują się osłabienie, kołatanie serca, duszność, zawroty głowy albo wyniki badań są nieprawidłowe, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym ciążę. Dieta wspiera leczenie, ale nie zastępuje diagnostyki ani zaleconej terapii.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.

Czytaj dalej w tym dziale